|
|
Położenie i klimat
starożytnej Sparty
Z wyżyny arkadyjskiej stanowiącej środek półwyspu
peloponeskiego odchodzą na południe pasma górskie Parnonu i
Tajgetu, które tworzą dwie rzeki Eurotas i Pamisos. Pasmo
Tajgetu, którego szczyty pokrywa stale śnieg, oddziela Lakonię
od Messeni leżącej na zachodzie w dolinie rzeki Pamisos. Sercem
Lakonii jest Sparta, której trzon stanowi dolina rzeki Eurotasu.
Sparta od północy graniczy z Argolidą i Akarnanią, od zachodu z
Messenią, od wschodu otoczona Morzem Myrtojskim, od południa
Morzem Kreteńskim tworzącym dwie zatoki: Lakońską i Messeńską.
Na południu od zatoki Kreteńskiej leży wyspa Kytera.
 Klimat starożytnej Grecji niewiele różnił się od
dzisiejszego. Roczna średnia temperatura nie uległa od czasów
starożytnych zmianie i wynosi w Sparcie 17, 70C. Opady
atmosferyczne są rzadkie. Wskutek braku wilgoci powietrze jest
przejrzyste. Niewielka część ziemi nadawała się pod uprawę, choć
ta była urodzajna zarówno w Messeni jak i w dolinie Eurotasu.
Uprawiano jęczmień i pszenice. W Lakonii występowało również
żelazo, lecz niebyło wysokowartościowe.
|
|
|
