Potężny, muskularny, olbrzymiego wzrostu z nadludzką siłą Ares (Ares od gr. ares 'zabójstwo' lub 'mściciel', arejos 'wojenny’) przedstawiany był w mitologii greckiej w pancerzu i hełmie, uzbrojony w tarczę, włócznię i miecz. Jego towarzyszami byli bogini bitew, siejąca popłoch Enyo, jego siostra Eris (niesnaska) i synowie: Deimos (lęk) i Phobos (przerażenie), którym towarzyszyły czarne Kery, demony krwi. Zazwyczaj walczył pieszo, ale ukazywał się również na rydwanie zaprzężonym w cztery rumaki zaprzężone w Bojaźń, Strach, Niezgodę i Mord. Towarzyszyły mu złe duchy, które służyły za woźniców.

  Cieszył go widok rzezi i krwi, nie dbał o żadną ze stron na polu bitwy, nikomu nie sprzyjał, dla samej chęci zabijania przedłużał walkę, pomagając i niszcząc obydwie strony konfliktu i wydając podczas bitwy straszliwe, siejące grozę okrzyki.

    Był synem Zeusa i Hery i należał do drugiego pokolenia bogów Olimpijskich.

     Ten okrutny, krwiożerczy bóg związał się z boginią miłości Afrodytą (żoną Hefajstosa) i miał z nią dzieci: płochego Erosa i łagodną Harmonię, Anterosa, Dejmosa, Fobosa. Miał również dużo dzieci ze śmiertelniczkami. Większość jego dzieci to ludzie gwałtowni, niegościnni, napadający na podróżnych, zabijający ich lub dokonujący różnych okrucieństw, np. Kyknos, Diomedes z Tracji oraz Lykaon. Jego dzieci to też pomniejsi herosi, jak Meleager czy uczestnicy łowów kaledońskich: Ojnomaos, Alkippe, Amazonka Pentesileja. Był też ojcem smoka z Teb.

     Większość mitów, w których występuje Ares, to mity wojenne i opowiadania o walkach.

     Zwierzętami poświęconymi Aresowi były konie, psy, wilki i sępy, które lubiły włóczyć się po polach bitew. W formułach przysiąg nazywano go arkadyjskim imieniem Inyáion (Enyalios 'bóg krwawych zapasów'); inne to: Brotoloigos 'Gubiący ludzi' oraz epitety: srogi, okrutny, przemożny, hardy. Był bogiem wojny, duchem walki. W Tebach był patronem wojowników walczących oszczepem; 'żelazem Aresa' nazywano wszelką broń. Przypisywano mu zesłane choroby oraz podpalanie miast. W ofierze składano mu psy i koguty. Poświęconym mu dniem był wtorek.

    Uważano, że Ares mieszka w Tracji. Szczególnym kultem otaczano Aresa w Sparcie i Tebach.

    Bogowie jak i Grecy niezbyt go lubili i bali się boga wojny za jego porywczość, srogość i niczym nieuzasadnioną żądzę krwi. Jedynie Hades, co zrozumiałe, darzył go sympatią. Kult Aresa w Starożytnej Grecji był bardzo mały. Nie stawiano mu wielkich świątyń. Istniało tylko kilka małych kapliczek ku jego czci.

   Postać Aresa pojawia się na obrazach pędzla: S. Botticellego, G. Romana, Tintoretta, P. Veronesego, P.P. Rubensa, D. Velázqueza, Rembrandta, J.L. Davida.